---

---

Vanaf 1990 werden de automatische, mechanische horloges weer wat populairder na de ‘quartz revolutie’ in de jaren ’70 tot eind jaren ’80. Kenmerkend is dat de mechanische horloges leken op de quartz horloges, met als belangrijkste verschil dat de secondenwijzer voortdurend bewoog en geen 60 ‘stappen’ per minuut maakte. Bij Frédérique Constant vonden we het belangrijk om het verschil tussen mechanische horloges en quartz horloges ook visueel te maken. In 1994 ontwikkelde Frédérique Constant haar eerste Heart Beat horloge. De bedoeling van deze innovatie was om het  uurwerk te laten zien door een opening in de wijzerplaat. Ondanks de snelle groei was Frédérique Constant als bedrijf nog vrij klein. Zonder een eigen juridische afdeling en onvoldoende aandacht van het management, werd een grote fout gemaakt. Het ontwerp van de Heart Beat had geregistreerd moeten worden. Waarschijnlijk had een patent aangevraagd kunnen worden. In plaats daarvan werden de eerste Frédérique Constant Heart Beat horloges geïntroduceerd op de markt zonder enige registratie. Het duurde slechts een jaar voordat de eerste kopieen van de Heart Beat verschenen. Met de kopieën van de Heart Beat al op de markt was het te laat om alsnog de Heart Beat te registreren. Om de positie van Frédérique Constant als bedenker van de originele Heart Beat te versterken werd een strategie ontwikkeld om elke paar jaar een nieuw Heart Beat kaliber met complicaties te introduceren. In 1998 introduceerde het bedrijf de Heart Beat Day-Date, een kaliber dat was ontwikkeld in samenwerking met Dubois-Dépraz. In 1999 volgde de Heart Beat Perpetual, ook ontwikkeld in samenwerking met Dubois-Dépraz. Uiteindelijk werd in 2001 de Heart Beat Retrograde geïntroduceerd, met een kaliber dat in samenwerking met Agenhor Genève tot stand kwam.